Er komen steeds meer producten met nanodeeltjes erin op de markt.
Het Kabinet vindt het niet nodig dar er aparte regelgeving komt voor nanoproducten,zij vindt dat de producenten hun verantwoordelijkheid moeten nemen.
In opdracht van de vereniging Leefmilieu heeft Peter Stroetenga van de Universiteit van Tilburg onderzocht hoe de aansprakelijkheid van producten geregeld is als fundamentele kennis over de risico's ontbreekt
Het blijkt daaruit dat bedrijven niet aansprakelijk zijn als de kennis ontbreekt, juist vanwege die beperkte kennis.
Juristen noemen dit het "ontwikkelingsrisico verweer".
Wat houdt dit verweer in? De tekst van art.6:185 lid2 sub e BW luidt als volgt:dat het op grond van de stand van de wetenschappelijke en technische kennisop het tijdstip waarop hij het product in het verkeer bracht,onmogelijk was het bestaan van het gebrek te ontdekken.
Dus juist dooradt er over de risico's van nanoproducten zo weinig bekend is, zijn de producenten minder aansprakelijk.
Dit kan niet de bedoeling zijn geweest van de wetgever.
Kortom het is tijd voor een adeqate regelgeving.
op 13 november 2009
vindt er een symposium plaatst te Tilburg
meer informatie en opgave
http://www.uvt.nl/nanotechnologie